środa, 1 lipca 2015

Dlaczego akurat Słoneczny Brzeg i nasze perypetie na lotnisku w Burgas


Rok temu zadałam sobie to samo pytanie odnośnie naszej zeszłorocznej wakacyjnej destynacji, jaką była grecka wyspa Zakynthos.
Wtedy świadomie wybraliśmy to miejsce, biorąc pod uwagę wszystkie za i przeciw, o których możecie przeczytać TUTAJ.
Jeśli chodzi o tegoroczną urlopową miejscówkę, nie analizowaliśmy niczego. Decyzja zapadła błyskawicznie. Kuzyn - właściciel biura podróży, zatelefonował do swoich rodziców, że jest atrakcyjna oferta wakacji w Bułgarii z noclegami w hotelu świetnie - jego zdaniem - położonym. Rodzice kuzyna błyskawicznie zadzwonili do moich czy pojechaliby z nimi. Byliśmy wtedy u mamy i taty. Słysząc, że oni także chcą jechać, nie zastanawiając się ani chwili, zdecydowaliśmy niemal jednocześnie, że również się wybieramy.
Skąd ten spontan? Ano stąd, że mieliśmy w pamięci zeszłoroczny urlop, kiedy to nasze dziecko szalało, brykało i generalnie sprawiało wrażenie jakby postawiło sobie za cel nas zamęczyć. Marzyliśmy wtedy, by mieć przy sobie niezmiernie cierpliwą babcię i anielsko wyrozumiałego dziadka, którzy by nam pomogli okiełznać niezwykle pobudliwe dziecię.
I to właśnie wspomnienie pojawiło się w mojej i męża głowie jednocześnie właśnie w tej sekundzie, kiedy  postanowiliśmy jechać z moimi rodzicami gdziekolwiek tylko zdecydują.
Tym samym, wszystkie nasze wcześniejsze postanowienia dotyczące planowanego urlopu przeminęły z wiatrem…
Przyrzekliśmy sobie bowiem, że:
1)Nie wybieramy hotelu (o dużym nie wspominając, gdyż nasze dziecko pod wpływem zbyt wielu bodźców stawało się mega energiczne), tylko przyjemną kwaterę;
2)Nie jedziemy do kurortu (z powodów-jak wyżej), lecz do zapyziałej wioski, najlepiej w naszej ukochanej Chorwacji;
3)Nie lecimy samolotem ze względu na nasze zeszłoroczne zdrowotne przeboje przed wylotem (pisałam o nich TUTAJ), w dodatku odkąd córka uczęszcza do przedszkola ma niemal non-stop zapalenie uszu, a to już jest konkretnym przeciwwskazaniem do latania.
Te postanowienia w jednej sekundzie straciły swoją ważność. Nie było istotne nic ponad to, że babcia i dziadek też jadą (choć rzeczywistość zweryfikowała niestety te plany, ale o tym kiedy indziej).
Decyzja o wyborze wakacji w Bułgarii, a tym samym, rezygnacja z naszych wcześniejszych zamiarów, miały swoje konsekwencje w postaci wielu nerwów i obchodów po przychodniach lekarskich, a także zawieszenia córki w prawach i obowiązkach przedszkolaka. Wszystko, by nie narazić jej na problemy podczas lotu.
Na szczęście udało się do czasu wylotu na urlop wyleczyć uszy, choć powrót z Bułgarii był już dość dramatyczny. 
A było to tak:
W dniu wylotu z Burgas do Polski córeczka biegała i nagle przekrzywiając główkę rozpłakała się, trzymając uszko… Oj, znaliśmy już tego typu objaw zapalenia ucha córki, zatem w tym momencie przez moją głowę przyszło sto myśli, w których ganiłam siebie i męża za głupi pomysł podróży samolotem, mimo wcześniejszych przejść… Oprócz nas, winiłam klimatyzację w hotelu, basen, a nawet morze… Bo wiało, bo bakterie, bo brak higieny tu i ówdzie… Jak w amoku zaczęłam szukać kropli do nosa i sterydu, który córka zażywała, aby wyleczyć uszy (miałam go jej zaaplikować też na dwa dni przed lotem do domu, co zrobiłam). Niestety, jak na złość, nie umiałam niczego znaleźć w spakowanych już walizkach... Męża oświeciło, że przecież możemy jakieś krople kupić w aptece na lotnisku. Tyle że - jak się potem okazało - tejże w aeroporcie w Burgas nie uświadczysz…
Biegając po lotnisku w poszukiwaniu apteki, wpadłam na drzwi z napisem EMERGENCY, zza których wyłonił się Medical Doctor. Zapytałam go czy nie poratuje nas jakimś lekiem na bolące uszko, a on na to, że musi zobaczyć dziecko. Pobiegłam więc po małą. Szanowny Pan Doktor spojrzał w uszka, po czym usiadł sobie i zaczął kręcić głową. Czarne myśli ponownie mnie dopadły.
Doktor oznajmił z wyrzutem: zapalenie ucha! Po czym kazał mi spojrzeć przez otoskop w prawe ucho małej (z tej strony wcześniej ja bolało) i - dla porównania - w lewe. Rzeczywiście w prawym było coś czerwonego i wypukłego. Załamałam ręce… Czułam się jak wyrodna matka, która swoje ukochane dziecko naraża na ból, bo sobie latanie samolotem wymyśliła… Modliłam się w duchu o rozwiązanie tego problemu.
Lekarz stwierdził, że konieczna jest irygacja ucha.
Cztery wielkie strzykawy pełne jakiegoś dziwnego płynu, głównie czerwonego, powędrowały do uszka mojego dzielnego dziecka, które przy trzeciej strzykawie miało dość i się rozpłakało, że chce do domku… Niestety, pan doktor nie umiał mi wyjaśnić (czy też udawał, że nie umie), co składało się na zawartość strzykawek.
Wspomnę tylko, że czymś takim jak rękawiczki podczas wizyty nie zaprzątano sobie głowy. Używane sprzęty i akcesoria też nie wyglądały zbyt świeżo… Podczas irygacji doktor kazał mi podłożyć pod ucho małej metalową nerkę, która chyba pamiętała jeszcze czasy Todora Żiwkowa. Pozwólcie, że kwestię higieny w gabinecie lekarskim pominę. Na szczęście było to po 11 dniach przebywania w kraju, w którym, że tak to ujmę – INACZEJ podchodzi się do tej kwestii niż w naszej drogiej ojczyźnie. Dzięki temu nie przeżyłam szoku… W dodatku miałam jeszcze inny powód do zmartwienia. Otóż usłyszeliśmy, że pozostali pasażerowie naszego samolotu są już na jego pokładzie. Wspomniałam o tym lekarzowi, ale ten powtarzał w kółko Don’t worry. Jakby co - mam kontakt z kokpitem. Zaczekają na was… (no i zaczekali… ba, nawet nikt do nas o to nie miał pretensji!).
Po zabiegu dostałam jeszcze krople do uszka, które miałam aplikować małej co 20 minut podczas lotu oraz środek przeciwgorączkowy, po czym - mimo posiadania przez nas karty EKUZ, doktor zażyczył sobie za wizytę jedyne … 200 euro! Nie muszę chyba mówić, że była to nasza najdroższa w życiu wizyta lekarska. Doktor, widząc nasze miny, zaczął nas pocieszać, że przecież dodatkowo ubezpieczyliśmy się, to na pewno ubezpieczyciel nam zwróci kasę. Mnie jednak bardziej martwiło, jak przebiegnie nasza dalsza podróż i co się będzie działo z uszkiem córki, niż zwrot kosztów, choć nie ukrywam, że mam nadzieję, iż takowy nastąpi.
Na szczęście nasza latorośl dobrze zniosła podróż. Raz tylko wspomniała, że boli ją uszko, ale nie płakała, więc musiał to być niewielki ból (nota bene dwa dni po powrocie pobiegliśmy z małą do naszej laryngolożki, która orzekła, że śladów zapalenia nie widzi, a prawdopodobnie był to czop woskowiny, który mógł się przykleić do błony bębenkowej i spowodować jakąś dolegliwość… pośmialiśmy się trochę, a Pani doktor orzekła, że prawdopodobnie płyn użyty do irygacji zdezynfekował małej uszko i być może rozpuścił to, co w nim tkwiło, grunt że lekarz zadziałał skutecznie :))

Lotnisko w Burgas:






oraz spokojny na szczęście lot z Burgas do Pyrzowic:









 





A wracając do pytania postawionego w temacie wpisu Dlaczego akurat Słoneczny Brzeg?
otóż nie dlatego, że uznaliśmy to miejsce za wyjątkowo piękne. Także nie dlatego, że zawsze marzyliśmy, by zwiedzić Bułgarię. Wybraliśmy to miejsce, ponieważ miała tam jechać Babcia i Dziadek! 
Czy była to dobra decyzja? Jak się okazało - bardzo dobra. Ale o blaskach i (cieniach) bułgarskiego wybrzeża Morza Czarnego - kiedy indziej.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz